Askapenak ere parte hartuko du gaur, igandea, eguerdiko 13:00tan izango den ekitaldian.
Otxarkoagako Marx-Lenin Plazan izango da, eta Iraultza Bolibariarrari elkartasuna adieraztera joango gara. Askapenak konpromisoa hartzen du, Venezuelarekiko elkartasun estrategikoa lantzen jarraitzeko asmoarekin.
Aurrera venezuela, aurrera munduko herri antiimperialistak!
Datorren astelehenean, martxoaren 11ean, Internazionalismoaren inguruko hitzaldi bat eskainiko du Askapenako Kide batek. Bideo proiekzio batek lagundurik, Askapenak Internazionalismoa ulertzeko duen eran sakonduko dugu. Aurretik baina, Brigadak 2013ko aurkezpena egingo da. 19:30tan izango da hitzordua Galdakaoko Gaztetxean.
Decenas de personas nos hemos juntado en el Boulevard donostiarra para expresar nuestro apoyo a la revolución bolivariana y en recuerdo de Hugo Chávez (para continuar leyendo en castellano)
Gaur martxoak 7 hamarnaka lagun elkartu gara Donostiako Boulevardean berriki hil den Hugo Chavezen omenez eta iraultza bolivariarrari babesa eskaintzeko.
Bolibartar Iraultza boterera iritsi zenetik Venezuelaren osasungintza, hezkuntza, etxebizitza zein demokrazia eredua nabarmen hobetu da, baita pobrezi tasen jeitsierak ere presidente ohiarekiko miresmena areagotu du. Honen lekuko dira behin eta berriro gehiengo absolutuz irabazi dituen hauteskundeak.
Gaur, martxoak 7 osteguna, arratsaldeko 8etan, konzentrazioak burutuko ditugu Donostian (Bulebarrean) eta Gasteizen (Iparralde Gizarte Etxearen aurrean) berriki hil den Hugo Chavezen omenez.
Bolibartar Iraultza boterera iritsi zenetik Venezuelaren osasungintza, hezkuntza, etxebizitza zein demokrazia eredua nabarmen hobetu da, baita pobrezi tasen jeitsierak ere presidente ohiarekiko miresmena areagotu du. Honen lekuko dira behin eta berriro gehiengo absolutuz irabazi dituen hauteskundeak.
Herriak sortzen dituen aberastasunak herrian eragiteko politika indartu zuen Chavez-ek. Horrek ekarri zuen estatu kolpe latza izatea Venezuelak 2002an. Patronalak egindako estatu kolpeak, oligarkiaren babesa edukitzeaz gain, mass media pribatu askoren laguntza jasan zuena, baita garaiko PPren gobernuaren babesa ere.
Siguen adelante las actividades y actos organizados dentro de la VII Semana Internacional de Solidaridad con Euskal Herria que tienen lugar en diferentes ciudades del mundo.
Entre hoy y mañana son varias las actividades a reseñar, organizadas por Euskal Herriaren Lagunak y por los diferentes Comités de Solidaridad con Euskal Herria.
Desde Italia, también hemos recibido la solidaridad del equipo de Rugby All redsque mediante esta foto se suman a la solidaridad internacionalista con Euskal Herria.
En Dublin hoy, se realizará una acción en defensa de los derechos lingüisticos, mientras que en Londres, hoy tendrá lugar el primero de los actos previstos con una charla sobre Ernai, movimiento juvenil nacional presentado en Euskal Herria hace unos días.
Mendebaldeko Saharari buruz idaztea ez da ezer berria. Inolaz ere. Guztiok ezagutzen dugu, neurri batean, Marokoko erregimenak mantendutako okupazio egoera. Testuinguru honetan, ez dira berriak ere Gdeim Izik-eko kanpamenduaren aurkako erasoak eragindako istiluetan parte hartu omen zuten sahararrei ezarritako zigor izugarriak. Agerian uzten dute, beste behin ere, alauitar erregimenaren benetako aurpegia. Bere benetako izaerarena, odolarena, usurpazioarena, torturarena.
Gdeim Izik, Saharako herriari egindako iseka historikoaren aurrean emandako herritar erantzuna izan zen. Izan ere, NBEk berak aitortutako autodeterminazio eskubidea ez da inoiz heltzen herri honentzat, Marokoko erregimenaren joko zikina eta nazioarteko permisibitatea direla medio. 1991an adostutako su-etenaren ostean altxamendu batzuk gauzatu badira ere (1999, 2005ko intifadak…),
Gdeim Izik protesta adierazpen handiena izan zen, amorru eta duintasunaren adierazpena hain zuzen ere. 2010ko urriaren 10ean El Aaiún-etik gertu eraikitzen hasi zen kanpamendu horretan 20.000 saharar baino gehiago bildu ziren. Modu horretan, herri bezala ukatzen dituen okupazioa errefusatzen zuten, Sahara demografikoki kolonizatzera joandako kolono marokoarren aurrean 2. mailako biztanleak izatera kondenatzen dituen okupazioa.
Kanpamendu hori mugarri bat suposatu zuen okupazioaren aurkako erresistentzian. Hori islatzeko badaude bi baieztapen oso esanguratsuak. Alde batetik, han bertan parte hartu zuten askorena, Gdeim Iziken askatasuna arnasten zela esaten zutenean, El Aaiún-ek eta beste hiri okupatuek suposatzen duten Estatu polizialarekin alderatuz. Bigarren baieztapena Noam Chomskyrena, Gdeim Izik “Udaberri arabiar” deritzonaren lehenengo adierazpena zela esanda, nahiz eta protesta hau okupazio marokoarra babesten duten talde mediatikoek desitxuratzen eta isilarazten saiatu.
2012ko azaroaren 8an Marokoko indar errepresoreek eraso zuten kanpamendua (erasoa interneteko bideo batzuetan ikus daiteke). Oldar horren ondorioz saharar batzuk eta indar errepresiboen kide batzuk hilik izan ziren. Ondorengo etxe-sartzeak eta atxiloketak aste batzuetan zehar luzatu ziren, non ehunka lagun atxilotuak izan ziren, horietako asko torturatuak ere. Bilatzen ari ziren saharar batzuek ezkutatzea edo kanpora ihes egitea lortu zuten, baina beste asko kartzelaratuak izan ziren. Horietako 28 lagun epaituak izan ziren otsailaren hasieran, Rabatetik gertu dagoen Salé kartzelan bi urte baino gehiago giltzaperatuak igaro ostean, El Aaiún-etik 1.100 km-tara eta oso egoera gogorrean. Otsailaren 16an epaiaren erabakia ezagutzera eman zen: 9 preso biziarteko zigorrera kondenatuak, 4 preso 30 urtetara, 7 preso 25 urtetara, beste 3 20 urtetara eta gainontzeko 2ak espetxean igarotako denboragatik konputagarria den zigorrera.
Zigor zorrotz hauek erregimen alauitarraren izaera baino ez dute islatzen, baina, hau ezagututa ere, benetan amorragarriak dira. Baina amorru bera pizten dute Marokoko erregimenaren Estatu laguntzaileek, Sahararen okupazioa eta monarkia alauiar ustela bizirauteko ezinbesteko parte-hartzaileak. Hitzarmen komertzialak (haietako asko Saharako baliabideen lapurretan oinarrituta, arrantza edo fosfatoak kasu) eta armen salmentak (beren lege propioak hausten gobernu espainiar ezberdinek gauzatutakoak) zama handiegia dira giza eskubideen eta herrien eskubideen aurrean. Demokrazia eta legeen defendatzailetzat bere burua hartzen dutenak, EEBBak, Europar Batasuna eta erantzule zuzenenak, Estatu espainiarra eta frantsesa, borreroaren benetako sostengua dira. Manera oneko “demokrata” hauen itzulipurdiak agerian uzteko 1976an Tinduff-en Felipe González-ek esandakoak (interneten topatzeko oso errazak) eta gobernu espainiarren jarrera alderatzea besterik ez da egin behar.
Egin beharreko galdera honako hau da: “Honen guztiaren aurrean, zer? Zer da guk egin dezakeguna?”. Sahararekiko elkartasuna oso sustraituta dago herri askotan, Euskal Herrian ere. Hamarkadetan zehar elkartasun ekimen ezberdinak garatu dira. Umeak jaso, materialak eta elikagaiak bidali errefuxiatu kanpamenduetara, karabanak antolatu (dela egun batzuk EHtik Tinduf-era atera zena kasu) … Ekimen hauek elkartasunetik eta borondate onez egindakoak direla argi dago, baina hausnarketa batera heldu behar izango genuke, beste egoera eta herri batzuetara ere estrapolatu ahal dena. Saharako herriaren zapalketak erantzuleak ditu, eta herri sahararrarekin elkarkidea izateak erantzule hauek salatzea eskatzen du lehenik eta behin. Sahararrek jan behar dute, jantzi behar dute, biziraun behar dute basamortuaren erdian, lur emankorrez eta beren baliabideez gabetua. Egia da. Baina bakarrik behar horietan arreta jartzeak hilzoria baino ez du luzatzen. Izan ere, paradoxa bat da pasa den urtean El Aaiún-en egondako brigadistoi lagun sahararrek kontatzen zigutena, kanpamenduetan jasotako ontziratutako arraina kasu batzuetan Saharako itsasaldetik aterakoa zela, marokoar eta espainiar estatuen arteko akordioen bidez egindako arrantzan, hain zuzen ere. Hori bai, eskrupulurik gabeko enpresa eta elite politikoak tartean aberasten. Produktuak eta materialak bidaltzea pertsona askoren kontzientzia lasaitzeko lagungarria izan daiteke, baina ez du inolaz ere egoera aldatzen. Ez da kasuala sistemak berak halako ekimen batzuk sustatzea eta finantzatzea, hango eta hemengo herrien zapalketaren benetako erantzulea, sistema kapitalista eta bere egiturak, zalantzan jartzen duen edozein ekimen internazionalista isilarazten duen bitartean. Guztiz bidegabekoa den sistema batean elkartasuna era erosoan gara daitekeenean galdetu behar dugu gure buruari ea zertarako balio duen. Zeren eta hori izan ohi da tolerantziaren muga. Adierazpen, elkartze, ekintza askatasuna onartzen dira ondoriorik ez duten bitartean. Momentu horretan demokraziaren eta tolerantziaren diskurtsoa bukatzen da. Adibide historikoak anitzak dira, Europako “demokrazia zaharretan” ere.
Planteamendu “maximalista” eta “errealitatetik urrun” hauen aurrean baten batek erantzungo luke hobe dela zerbait egitea ezer ez egitea baino. Hala ere kontraesan oso nabarmena da herri sahararra babesten saiatzea eta aldi berean egoera zehatz batzuk normaltasun osoz onartzea. Haien artean honako hauek aipa daitezke: Marokoko Estatuarekin harreman komertzialak izatea, produktu marokoarrak Euskal Herrian salduak eta kontsumituak izatea (horietako batzuk Saharatik lapurtuak, nahiz eta datu hau ezkutatzeko beste lekuetan ontziratua eta etiketatua izatea) edota euskaldun askoren helmuga turistikoa Maroko izatea ere. Marokoko erregimenaren eta Saharako okupazioa ahalbidetzen duten hemengo instituzio, enpresa eta entitateen aurkako benetako presioa egin gabe ez dugu ezer aurreratuko. Salaketa aktiboaren jarrera bat izan gabe, urte asko igaro dezakegu politikoki zuzena, finantzatua eta arriskurik gabeko elkartasuna egiten saiatzen, baina herri sahararrak biziarteko zigorrera kondenatua jarraituko du.
Decenas de personas tomaron parte en las dos concentraciones que tuvieron lugar en Bilbo organizadas por Movice, para recordar a las víctimas de terrorismo de Estado en Colombia, y por las organizaciones internacionalistas Askapena y Komite Internazionalistak para reafirmar el apoyo con la Revolución Bolivariana y en recuerdo de Hugo Chávez Frías, presidente de Venezuela fallecido en el día de hoy.
Ohar honen bidez, Askapena Euskal Herriko erakunde internazionalistatik, Hugo Chavez Frias komandantearen heriotza dela eta, gure mina adierazi nahi dugu eta bere familiari eta Venezuelako herriari besarkada iraultzaile handi bat bidali.
Une honetan, inoiz baino beharrezkoagoa da Iraultza Bolibartarrarekiko elkartasuna azpimarratzea eta bere herria 1989ko otsailaren 27an hasitako bidean laguntzea. Iraultza horren helburu nagusia herri askeen Amerika bat lortzea baita, eta herrien esnatzearen eta inperialismoaren aurkako erresistentzia eta batasunaren adierazgarria baita.
Venezuelako herriak bere historia duintasunez, askatasunez eta independentziaz idazten jarraituko duenaren uste sendoa dugu.
Agur eta ohore Comandante Hugo Chavez Frías!
Hasta la victoria siempre!
Hamaika herri borroka bakarra
Estatuko Krimenen Biktimen Mugimenduak (MOVICE), Euskal Herriko atalak, eta erakunde solidario desberdinek, 2013ko Martxoaren 6an arratsaldeko 19:00etan Bilboko Arriaga Plazan egingo den elkarretaratzera gonbidatu nahi zaituzte adeitasunez.
Bertan, Estatu kolonbiarrak eragindako gizateriaren aurkako krimenen aurka gure gaitzespena adieraziko dugu. Estatu kolonbiarrak gerra zikinari ekiten dio, horretarako bere aparatu errepresibo desberdinak erabiltzen ditu (polizia, armada eta paramilitarrak hain zuzen ere),
Kolonbiako herriaren sumindura eta pentsamolde kritikoz lurraldea eta nazio-burujabetza defendituz enpresa transnazionalak eta oligarkia desnazionalizatuarekin batera sustatzen dituzten herriaren arpilatze-politiken aurka egiten duen ororen nahigabea isilarazi nahi du.
Con motivo de la VII Semana Internacional de solidaridad con Euskal Herria, Endavant y Euskal Herriaren Lagunak organizan una charla para mañana, martes 5 de marzo, a las 19:30 hs en el Casal Independentista de Sants (Barcelona) con miembros de Elkartzen, organismo de defensa de los derechos sociales.
Amb motiu de la Setmana Internacional de Solidaritat amb Euskal Herria, Endavant i Amics i Amigues d’Euskal Herria organitzen una xerrada al Casal Independentista Jaume Compte amb membres d’Elkartzen organisme de defensa dels drets socials.
La xerrada es farà el proper dimarts 5 de març, a les 19:30h
Martxoaren 7a, osteguna, Ibaetako Ikasle Abertzaleek eta Donostialdeko Askapenak hitzaldia antolatu dugu Saharako lurralde okupatuen inguruan. Hitzordua 11:30etan izango da FIHEZIko Gradu aretoan.
Argeliako Tinduf eskualdean bizi diren saharar errefuxiatuen inguruko informazioa tarteka euskal herritarroi iristen zaigu, zailagoa da entzutea sahararrak beraien lurraldearen zati bat askaturik daukatela eta gutxitan entzuten dugu lurralde okupatuetan bizi diren sahararren eguneroko bizitza.
Aurreko udaran Askapenako brigadistek lurralde okupatuetako errealitatea ezagutzeko aukera eduki zuten. Jazarpen polizial itogarrian, kontrol polizial etengabean, marokiar militar zein zibilengatik kolonizaturik, beraien herrian gutxiengoa dira egun sahararrak. Ekialdean 2720 km dituen murru batek zonalde askatuan bizi diren sahararrengatik banaturik.
Askapena quiere denunciar mediante este comunicado la detención del compañero internacionalista peruano Rolando Echarri Pareja y el riesgo de extradición que corre.
Rolando es miembro de la organización peruana Movadef (Movimiento por Amnistía y Derechos Fundamentales) y antes de ser detenido había estado asilado en Bolivia donde fue reconocido por la oficina del ACNUR de allí como refugiado político, tras lo que emigró a la República Argentina debido al hostigamiento de fuerzas parapoliciales peruanas. Se presentó ante la oficina argentina a cargo de los refugiados e inició sus trámites de refugio presentándose a firmar cada dos meses.
Echarri fue uno de los pocos sobrevivientes de la matanza del penal del Frontón donde el presidente peruano Alan García ordenó el asesinato masivo de más de trescientos presos políticos, y en Buenos Aires participaba activamente en la solidaridad con Euskal Herria y en la denuncia de la conculcación y atropello de los derechos de las presas y los presos políticos vascos.
Debekuen, miaketen, eta polizia zein zerbitzu sekretuetako agente ugarien jarrera ehatxuagarriaren gainetik... beste behin ere Palestinarekiko elkartasuna nabaria izan da Zurbanoko pabilioiko harmailetan, Tel Aviveko Maccabiren partidaren egunean.
La red Euskal Herria-Palestina se ha concentrado frente a las instalaciones del Baskonia en protesta por la visita del Maccabi de Tel Aviv a Gasteiz, que se enfrentará esta noche al Caja Laboral en el partido correspondiente a la Euroliga.
Medio centenar de personas, que portaban pancartas en las que se podía leer ‘Palestina aske’, ‘Israeli boikot’ o ‘Maccabi kanpora’, se han concentrado frente a la sede del club deportivo Baskonia en Gasteiz para denunciar que la visita del Maccabi de Tel Aviv es «éticamente inadmisible» por su implicación en un «crimen de guerra».
Esta acusación se debe a que el Maccabi publicó un reportaje de apoyo a la operación militar de Israel contra la población de la franja de Gaza desarrollada entre diciembre de 2008 y enero de 2009, en la que murieron unas 1.500 personas.Ante esta situación, la red Euskal Herria-Palestina ha pedido a la ciudadanía que «boicotee» el partido y que quienes acudan al encuentro conviertan el pabellón «en un clamor contundente por los derechos humanos en Palestina».
Esta plataforma ha convocado también una concentración en la plaza de la Virgen Blanca hora y media antes del encuentro para denunciar las prohibiciones impuestas por Lakua.
Ez dugu izaterik aske haiek gabe!
Euskal preso eta iheslariak kalera!
Nazioarteko VII. Elkartasun astea Euskal Herriarekin
2013ko martxoaren 2tik 10era
Askapenak, Euskal Erakunde Internazionalistak, Euskal Herriaren Lagunekin batera, parte hartzera deitzen zaituzte Nazioarteko VII. Elkartasun astean, martxoaren 2tik 10era burutuko dena Europa nahiz Latinoamerikako 10 herrialdetatik gora.
Gure herriarekin elkartasunez antolaturiko jardunaldi berri honetan, EHLek 25 hiri baino gehiagotan ekimen sozial, kultural eta politikoen bidez, euskal preso politiko eta errefuxiatuek gure prozesuan izan beharreko parte hartzea aldarrikatuko dute. Aldi berean, espainiar nahiz frantziar estatuek gatazkaren konponbide politikoa oztopatzen duen errepresioaren amaiera exigituz.
Izan ere, gure borrokan aurrera egiteko, ezinbestekoa da, preso eta iheslarien egoerari aurre egitea, ehunka eta ehunka baitira gure herrian, askatasuna ostu dieten edota euren etxeak utzi behar izan dituzten gizon-emakumeak. Salbuespen neurrietan datzan espetxe eta zigor politika suntsitzailea desegin beharra dago.
Halaxe eskatzen du Euskal Herriak, aurtengo urtarrilean bezala, 100.000 lagunetik gora batzen dituzten manifestazio erraldoietan. Atzean geratu behar dira presoak euren etxeetatik urrun mantentzen dituen sakabanaketa, militante politikoekiko jazarpen eta atxiloketak, gaixo larriak kartzeletan bahitzeko erabakiak eta bizi osora arteko espetxe zigor ezkutua.
Aipaturiko egoerak desagertzea lehen urratsa izango litzateke, halabeharrez presoak askatuko dituen eta iheslariak etxera ekarri beharko dituen konponiderako. Izan ere, eurak izan dira eta izango dira, gaur egun bezalaxe, orain dela hamarkada asko Euskal Herriak abiarazi zuen nazio eraikuntzarako prozesuaren protagonista nagusiak.
Borroka honen ezaugarri bakarra baina, ez da Estatuen zurruntasun zapaltzailea; kapitalaren oldarraldiak ere, uneotan, gero eta herri eta pertsona gehiago uzten du miserian itotzen; bai Euskal Herrian, bai munduan. Kapitalismoak ez du duda izpirik egiten herri langileon lorpenak hutsaren pare jartzen edo herri sektoreen aurkako errepresio eta esplotazio areagotzen.
Borroka hau beraz, haiekin batera eramango dugu aurrera, aske behar ditugulako Euskal Herriko kaleetan. Behar ditugu, bai, eta ez bakarrik oinarrizko justiziak hala eskatzen duelako eta herritar gehienek hala aldarrikatzen dutelako, baizik eta ezinbestekoak direlako Euskal Herri aske eta sozialista eskuz esku eta guztiok batera eraiki dezagun.
Eta borroka horrexetan dihardute, urtez urte, Euskal Herriaren Lagunek, Euskal Herriarekiko elkartasun sareko burkideek; eta bere-berea duten izaera internazionalistan oinarrituz, gure herriaren askapen borrokarekin bat egiten dute.
Hemen, Euskal Herrian, zein elkartasuna ezagutzen duten beste herrietan oso argi dugulako ez dugula izaterik aske haiek gabe, Euskal Herriko 12 eragile europako hamaika herritan barrena ibiliko dira, internazionalismoa bertatik bertara sentituz. Hala nola, Bilgune feminista, Etxerat, Herrira, Euskal Herrian Euskaraz, Ahaztuak, Ikasle Abertzaleak, Gazteak, Elkartzen, Askapena eta Preso Politikoen bitartekariak izango dira munduari erakutsiko dietenak euskal herriko borroka desberdinak, gatazkaren konponbide edo eraikuntza sozial eta nazionaleko borrokak bertaratuz.
Honetaz gain, hainbat hiritan Barrura begiratzeko lehioak dokumentala emango da, presoen beharrezkoa kontakizuna gerturatuz.
Azkenik asteari amaiera emanez, Europa zein Latinoamerikan hainbat elkarretaratze egingo dira Estrasburgoko auzitegiak eman beharreko 197/2006 doktrinaren ebazpena tarteko, salbuespen neurriak desaktibatu ditzatela eskatuz.
Ez dugulako izaterik aske haiek gabe!
Preso politiko eta errefuxiatuentzat askatasuna!
Hamaika herri borroka bakarra!
No podemos ser libres sin ell@s!
Libertad para l@s pres@s y refugiad@s polític@s vasc@s!
VIIª Semana Internacional de Solidaridad con Euskal Herria,
2-10 marzo 2013.
La organización internacionalista Askapena junto con los comités de solidaridad con el Pueblo Vasco 'Euskal Herriaren Lagunak' Amigas y amigos del Pueblo Vasco queremos hacer un llamamiento a la participación en la VIIª edición de la Semana Internacional de Solidaridad con Euskal Herria que tendrá lugar entre el 2 y el 10 de marzo en más de 10 países de América Latina y Europa.
Durante esta nueva edición la solidaridad hacia Euskal Herria recorrerá más de 25 ciudades en forma de actividades sociales, culturales y políticas en las que los EHLs reinvidicarán el papel protagónico en nuestro proceso de liberación de las personas presas y refugiadas, exigiendo el fin del mantenimiento por parte de los Estados español y francés de las medidas represivas que obstaculizan una resolución política al conflicto.
En efecto, para seguir avanzando en nuestra lucha, resulta fundamental y urgente afrontar la situación de l@s pres@s y l@s refugiad@s polític@s vasc@s, centenares de personas privadas de libertad u obligadas a abandonar sus hogares como consecuencia del conflicto cuya solución debe contar con ell@s.
La sociedad vasca, con masivas manifestaciones, como la que en enero de este año reunió a más de 100.000 personas, viene reclamando una y otra vez el fin de una política de exterminio basada en medidas de excepción como la dispersión de l@s pres@s lejos de sus hogares, los juicios políticos, el mantener reclusas a personas enfermas y la aplicación de cadenas perpetuas encubiertas. Su derogación será un primer paso hacia una resolución que debe comprender, necesariamente, la liberación y el retorno a casa de l@s pres@s y refugiad@s.
Y es que ell@s han sido, son y seguirán siendo protagonistas del largo proceso de construcción nacional y social que Euskal Herria emprendió hace décadas. Una lucha que sigue adelante en un contexto no solamente marcado por el inmovilismo represivo de los Estados sino también por una crisis y ofensiva de los Estados y del capital. Una ofensiva que condena a la miseria a un cada vez mayor número de pueblos y personas. Una ofensiva que no duda en hechar por tierra los derechos conquistados por los pueblos trabajadores, aumentado, más si cabe, lo niveles de represión y explotación de las clases populares.
Una lucha que por lo tanto debe contar con l@s pres@s y refugiad@s politc@s vasc@s, porque las necesitamos libres en las calles de Euskal Herria, no solamente por una cuestión de justicia elemental y porque la mayoría de este pueblo así lo exige sino también porque son imprescindibles para avanzar tod@s junt@s y codo a codo en la construcción de una Euskal Herria libre y socialista.
Y es precisamente en esta lucha donde, año tras año, la red de solidaridad con Euskal Herria, Euskal Herriaren Lagunak inscribe su trabajo político. Una red de solidaridad que, desde unas genuinas coordenadas internacionalistas, asume como propia la lucha de liberación nacional y social de nuestro pueblo.
Por ello, esta VIIª Semana Internacional de Solidaridad con Euskal Herria, será una semana en la que, una vez más, desde Latinoamerica y otros pueblos europeos, compañeros y compañeras de los sectores populares manifestarán su clara voluntad política internacionalista de unirse al sentir popular de nuestro pueblo reivindicando la necesidad de una solución para l@s pres@s y refugiad@s polític@s vasc@s que incluya, la derogación de las medidas de excepción asi como su liberación y retorno a Euskal Herria.
Porque tanto aquí en Euskal Herria como en otros pueblos solidarios tenemos claro que "no podemos ser libres sin ell@s", 12 organizaciones y movimientos populares de toda Euskal Herria recorrerán decenas de ciudades en Europa, haciendo del internacionalismo una realidad palpable. Bilgune feminista, Etxerat, Herrira, Euskal Herrian Euskaraz, Ahaztuak, Ikasle Abertzaleak, Gazteak, Elkartzen, Askapena y compañeros y compañeras representantes del colectivo de presos y presas políticas vascas serán las encargadas de mostrar al mundo las diferentes luchas que se desarrollan en Euskal Herria tanto en clave de resolución del conflicto como en clave de construcción nacional y social. Además queremos subrayar aqui que se proyectará en numerosas ciudades el documental "Barrura begiratzeko leihoak" siendo este un relato imprescindible para entender la problemática de los y presas de nuestro país.
Finalmente, como culminación de la Semana de Solidaridad tendrán lugar concentraciones en diferentes puntos de Latinoamérica y Europa exigiendo, ante el inminente fallo del tribunal de Estrasburgo sobre la doctrina 197/2006, el fin de las medidas de excepción en contra de los y las militantes vascas.
Por que no podemos ser libres sin ell@s!
Libertad para l@s pres@s y refugiad@s politic@s vasc@s!
