Después de escalar una montaña muy alta, descubrimos que hay muchas otras montañas por escalar

Nelson Mandela

Urriak 1: erreferendum bat baino askoz gehiago

Historia egin zuten atzo Herrialde Katalanetan, estatu espainolaren errepresio bortitzaren aurrean. Atzotik aurrera ezer ez da berdina izango. Atzokoa desobedientzia zibilaren praktikaren adibide argia izan zen; instituzio eta herri mailan garatutako herri-desobedientzia masiboa.

Azken hilabetean, asko entzun dugu erreferendumaz, demokraziaz; asko, boto eskubideaz. Asko entzun dugu Generalitataz, akordio nazionalez, Parlamentaz. Tresna erabakigarriak izan dira Kataluniako autodeterminazio eskubidea egikaritzeko prozesu honetan. Baina, askotan, esaten denak baino, esaten ez denak ematen dizkigu egoera ulertu eta posizioa hartzeko behar ditugun elementuak.

Duela urte eta erdi, jende gutxik ulertu zuen Artur Masen hautagaitza babestu edo ez erabakitzearen atzean zegoen karga politikoa. Prozesuaren gidaritza nork eramango zuen zegoen jokoan: instituzioak vs. herria. Ondoren, erreferendumaren data ezarri zen; horrek prozesua geldirik ez zela geratuko bermatu zuen. Eta azkenik, erreferendumaren osteko trantsizio legea etorri zen, atzerabiderik gabeko prozesua zela ziurtatzeko. Independentziaren aldeko herri aktibazioak eman zioten beharrezko bultzada gertaera horiei. Herri-mobilizazio masiboak eta emandako urrats horiek egin dute posible gaur egun Katalunian dagoen eszenatoki politikoa irekitzea. Horregatik erabaki zuten atzo 2,26 milioi pertsonak desobeditzea eta bozkatzea. Eta, noski, Ezker Independentista eta herri eragileak izan dira prozesu luze hori mahai gainean jarri eta zehaztera behartu dituenak.

Horri guztiari ezinbesteko osagaia batu zaio: desobedientzia. Alde batetik, Estatuaren jarrera antidemokratikoak baieztatu du prozesu independentista aurrera eramateko beste biderik ez dagoela; baina, batez ere, Kataluniako herriaren determinaziori esker jarri da martxan desobedientzia. Eskenatoki berrian, bi aktore nagusitu dira: Estatua eta haren aparatu errepresiboak, batetik, eta desobeditzeko prest dagoen Kataluniako herri langilea, bestetik.

Biharamunak bi zita garrantzitsu utzi dizkigu. Batetik, biharko deituta dagoen greba orokorra eta bestetik,4ean (legeak agintzen duen bezala, erreferenduma igaro eta 48 ordutara DUIa) aldebakarreko independentzia adierazpena. Edozer pasa daiteke gaurtik aurrera, eta beraz, aktore ezberdinek duten indar korrelazioen arabera argituko da Kataluniaren etorkizuna.

Hori horrela izanik, ezinbestekoa iruditzen zaigu momentu honetan Kataluniarekiko elkartasuna maila guztietan adieraztea. 78ko erregimenari pitzadura bat eragin diezaiokegula uste dugu, eta zentzu honetan, ezinbestekoa zaigun haustura elikatzeko garaian gaudela sinesten dugu. Honek guztiak agertoki politiko berri baten aurrean jarriko gaitu. Baina, argi adierazi nahi dugu, Kataluniari elkartasuna ematen ari garen honetan, Herrialde Katalanetako herri langileari eta hark egindako apustuari elkartasuna ematen ari garela. Langile klasea bera delako ezkenatoki honetan irabazteko gehien duena, bere interesak defendatzeko ateak irekitzen dizkiolako.

Ezker Independentistaren eta antolatutako herri langilearen determinaziorik gabe, eta burgesiarekiko mantendu duten presiorik gabe, Katalunia ez legoke gaur egun dagoen atakan. Horregatik dira horiek gure erreferente, eta horregatik luzatzen diegu elkartasuna, lan ikaragarria egiten ari direlako. Datozen egunotan, euskal herritarrok betebehar internazionalista dugu Herrialde Katalanekiko: elkartasuna. Babesa eskainiz, errepresioa salatuz eta batez ere, hausturarako bideak irekiz; hori izango baita Herrialde Katalanei egin ahal izango diegun ekarpenik handiena. Aste gogorrak ditugu aurretik, egin ditzagun zirraragarri!

 

Greziatik ere urriaren 7an Berriozarrera joateko deia egin dute

Herrialde Katalanei elkartasuna adierazteko bideen inguruan

Hurrengo egunetan, asko izango dira Euskal Herritik Herrialde Katalanetara hurbilduko diren herritarrak. Era berean, asko izango dira Euskal Herrian Kataluniako erreferendumaren alde egingo diren ekimen ezberdinak. Hau ikusirik Askapenatik ekarpen internazionalista hau egin nahiko genuke:

Internazionalismoa, elkartasunean oinarritzen den praktika politiko bat da. Gure herriaren askapen prozesuaren garapenak gainontzeko herrien askapenaren garapenean laguntzen duela eta alderantziz ulertzea hain zuzen. Beraz, elkartasun hau, ez da soilik beste herriengatik egiten, norberaren herriarengatik ere egiten da.

Herrialde Katalanen askatasunaren bidean, momentu historikoa bizi da Katalunian, eta gaur inoiz baino gehiago, elkartasun internazionalistaren beharra dago ezbairik gabe. Ez soilik, haien askatasunaren bidean, aurrera pausu bat eman dezaketelako, gure herrian ere hala izango delako. Beraz, hau ulertuta, ezinbestekoa da internazionalista bezala, kontraesanak, kontraesan, Herrialde Katalanei elkartasun internazionalista adieraztea.

Herrialde Katalanetara zoazten lagunei praktika internazionalista bat bultzatzera gonbidatzen zaituztegu. Gogorarazi nahi genuke, hurrengo egunetan Katalunian emango den egoera ez dela festa egoera bat izango, eta beraz, joango zaretenok, Herrialde Katalanetako Herri Langileari bere askatasunaren bidean elkartasuna ematera zoaztela izan behar duzuela gogoan. Hala ez bada, hobe da Euskal Herrian geratu. Bestalde, bertako lagunen esanetara jartzeko determinazioa garrantzitsua da. Inolaz ere, ez hartu ez dagozkigun erabakirik. Errespetatu gure lagunen erabakiak, hartzen dituzten moldeekin ados egon ala ez.

Bukatzeko, Euskal Herriari dagokionean, dei egin nahi dugu hurrengo egunetan izango diren mobilizazioetan parte hartzera. Horrez gain, estelada gorriekin kaleak bete eta eman daitekeen errepresio oro salatzera deitu nahi dugu. Orain inoiz baino gehiago gure elkartasuna erakutsi behar dugu, hainbeste urtetan haiek erakutsi diguten determinazio berdinarekin.

Besarkada beroena bidali nahi diegu desobeditzeko prest dauden lagun guztiei. Zuekin gaude!

Desobedientziaz, Herriok burujabe!

Comunicado de EHL-Madrid

Bretainiako askapen mugimendua, Frantziar estatuaren ertzean

Bretainia Frantziar Estatuaren ipar mendebaldean kokatua dagoen estaturik gabeko nazioa da. 4.500.000 biztanle ditu, eta ekonomia indartsua batez ere agroalimentarioan.  XVIan kolonizatu zuenetik, Frantziak sistematikoki gauzatu du Bretoien identitatearen eta kulturaren isilpeko jazarpena, asimilazioa. Administratiboki, lurralde historikoa osatzen duten Pays delakoak departamenduetan artifizialki banatuak izateaz gain, bost departamenduak bi erregiotan banatuak daude: lau Bretainia erregioan, eta bat, Pays de la Loire erregioaren parte da. Azken honetan dago kokatua Nantes, Bretainiako hiriburu historikoa.

Hizkuntzari dagokionez, historikoki Bretainian Bretoiera eta Galo hizkuntzak erabiltzen zituzten. Egoera oso larrian daude biak, ez dira hizkuntza ofizialak. Bretoiera 200 000 lagunek erabiltzen dute, eta Galoa, askoz ere gutxiagok. Hauen berreskuratzeko dinamikak martxan daude, indartsuena, bretoierarena denean. Gaur egun gau eskolek, langileendako 9 hilabeteko formakuntza intentsiboek eta Diwanek (Bretoierazko Ikastolak) ahalbidetzen dute besteak beste bretoieraren berreskuraketa.

Bretainiako mugimendu independentista, eskuin muturrarekin amalgamaz sufritzen

Mugimendu independentistaren sorrera XIXan kokatu behar dugu Bretainian. Garaian, burgesia baten esku zegoen aldarrikapena. XX. mendean zehar, eskuin eta ezkerreko independentismo korronteak nabarmendu izan dira. Eskuin muturreko mugimendu nazionalistak urteetan zehar hainbat sigla erabili izan ditu, gogoratuko dugun nagusia, Atzao izenekoa. Alemaniako faxismoarekin oso lotua izan zen. Naziek armatu egin zuten, eta Bretainian pasarterik odoltsuenen eragile ziren, erresistente, komunista, ezkertiar, autonomo, eta bretoien hiltzaile izan ziren heinean. Horrek nazionalismoaren kontrako sentimendu oso potente bat sortu du Bretainian, oraindik ere oso presente dagoena. Ezkerreko independentismoaren erronkarik handienetako bat iragan faxista horretatik deslotzea da oraindik ere.

Ezker mugimendua Irlandako eta Euskal Herriko influentziaz josita

Nahiz eta eskuin muturrak gogor egin bere kontra, Bretainian ezker mugimendua beti presente egon da. Irlandako mugimenduen influentziarekin garatuko ziren asko, 80 hamarkadan euskaldunei begira jarri aitzin. Besteak beste EMA (IKtik hurbil zen mugimendu politikoa), eta Bretainian egon ziren ETAko errefuxiatuekin izan zuten harremana.

hamarkada hasierako Frantziako lolardi kulturalarekin, Bretoi izaeraren berpizkunde bat eman zen. Garaian sortu ziren lehen Diwan eskolak, eta kalera iritsi ziren ere bretoia hizkuntzaren ofizialtasunaren lehen aldarrikapenak. UDB bretainiako alderdi ezkertiarra ere sortu zen (gaur egun zentroruntz mugitu dena), eta beranduago, Ipar Euskal Herrian IKrekin gertatu bezala, Armée Revolutionaire Bretone, Bretainiako talde armatua sortu zen. Beren ekintzak Frantziar estatuaren instituzioen eta azpiegitura handien aurka burutu zituzten. Hauen artean, Plévineko ekintza.

 

Mc Donalds-en kontrako ekintza, azkena

ARBren ekintzen helburua ez zen inoiz inor hil ala zauritzea. Zarata sortu eta aldarrikapenak egitea baizik. 2000an hala ere, McDonalds baten aurkako ekintza batean, enpresa mutilnazionaleko langile bat hil zen, istripuz. ARB talde faxistekin lotzen saiatu zen prentsa,  eta gizartearen sostengu dezente galdu zuten. Hori izan zen ARBk aldarrikatutako azken ekintza. Ordutik, antolatu gabeko hainbat taldeek ekintza pultualak egin dituzte, baina ARBk ez du sekula horien egiletza aitortu.

McDonalseko atentatuaren osteko kanpaina mediatiko horri aurre egiteko sortzen da ARBren alderdi legala, ezkerreko indar independentista, Breizhistance izenarekin. Gaur egun, 100 militantek osatzen dute alderdia, eta Bretainiar lurraldearen nazio askapenean eta eskubide sozialen defentsan dihardute lanean: Bretainiaren bateratzea, meategien aurkako borroka, Bretoieraren normalizazioa besteak beste. Beren gazte antolakundea Dispac’h da, (iraultza, bretoieraz).  

 

Historiaren berreskuraketa erronka

Mugimendu independentista bretoiaren sorrera eta bilakaera Alan Le Cloarec militanteak azaldu ditu. Bretoiek, eta bretainiako mugimendu ezkertiarrek beraien historiaz duten ezagutza eskasak kezkatuta, Bretainiako mugimendu independentistaren inguruko tesi doktorala osatzen ari da.


Carraix herritik hurbil, Le Kastell, urteetan zehar abandonatua egon den gaztelu bat okupatu du lagun batzuekin, autogestioa eredu, bertan bizitzeko. Gune irekia ere bada, Bretainiako kultura herrikoiarekin zerikusia duten FestNoz eta beste gertakariak antolatzen dituzte, inguruko herritarrekin harreman sakonak garatuz. Bertan elkartu ginen berarekin.

Elkartasuna Altsasutik Herrialde Katalanetara

Herenegun Herrialde Katalanekiko elkartasunez Sakanako herrietan kontzentrazioak burutu ostean, atzo, irailak 21, “Herrialde Katalanak Aurrera! Desobedientziaz, herriok burujabe!” lemapean Sakana mailako manifestazioa egin zen Altsasun.

Kataluniako Printzerrian irekitako autodeterminazio prozesuari bere izaera errepresiboa erakutsi dio Estatu inperialista espainolak. Militanteen atxiloketak, kargu publikoen sarekadak, miaketak… Horren aurrean, Euskal Herriko txoko honetatik gure elkartasunik beroena adierazi nahi diogu independentzia prozesuari. Prozesu honek espainiar Estatuaren oinarriak kolokan jarri eta bestelako antolakuntza sozial bat eraikitzeko aukerak ireki dizkigu ez soilik Kataluniako langileriari, baita menpeko gaituen gainontzeko herrioi. Horrela izanda, doakiela gure babesik irmoena independentzia prozesua bururaino eramateko desobeditzeko prest agertu diren milaka eta milaka lagunei, haien borroka gurea ere baita!

Después de las concentraciones que se hicieron en los pueblos de Sakana en solidaridad con los Països Catalans, ayer, 21 de septiembre, se realizó en Altsasu una manifestación a nivel de valle bajo el lema “Herrialde Katalanak Aurrera! Desobedientziaz, herriok burujabe!”.

Visca els Països Catalans lliures!

Gora Euskal Herria askatuta!

Hamaika Herri borroka bakarra!


El Estado imperialista español demostró su carácter represivo ante el proceso de autodeterminación comenzado en el Principado. Detenciones de militantes, redadas contra cargos públicos, registros…

Ante esto, desde este pequeño valle de Euskal Herria queremos demostrar nuestra más calurosa solidaridad para con el proceso de independencia. Este proceso ha puesto a temblar los cimientos del Estado español y ha abierto el camino hacia la construcción de una nueva organización social no solo a las trabajadoras de Catalunya, sino que también a todos los pueblos sometidos por el Estado.

Siendo así, que vaya desde aquí nuestro más férreo apoyo a las miles y miles de Catalanas y Catalanes que están dispuestas a desobedecer para llevar hasta el final el proceso de independencia ¡Porque su lucha es la nuestra!

Páginas

Suscribirse a Askapena RSS
randomness