Ni hil hilko nauzue... baina bihar itzuliko naiz eta miloika itzuliko naiz

Bartolina Sisa

Análisis sobre Venezuela

En un autobús con destino a Ocumare, pueblo pesquero del estado de Aragua, rodeada de un gentío estridente y el onmipresente Reaggeton; Carlos, un trabajador del sector turístico, hombre joven y humilde, me decía firme y claro 'Antes como ñoña que votar a un capitalista'. Con esta afirmación breve y lúcida se resume la encrucijada que vive Venezuela; la defensa del proyecto bolivariano y progresista frente al proyecto neoliberal de la oposición que pretende enviar al país a las condiciones coloniales y subalternas a las que se ha pretendido perpetuar a América Latina desde 1492.

 La izquierda revolucionaria de Euskal Herria tiene una responsabilidad política con los proyectos antiimperialistas, progresistas y revolucionarios que habitan el mundo, tiene el deber de proteger las periferias que están siendo capaces de desestabilizar la hegemonía, y tiene la tarea de defender las soberanías nacionales que por no atender a los intereses del capital transnacional, están siendo violadas de manera sistemática, véase el caso de Irak en el 2003, Libia en el 2011, la actual guerra en Siria y el presente conflicto en Ucrania que, entre otros, han respondido a la lógica del imperialismo Norteamericano y su fiel escudero Europeo: promover la desestabilización interna y una subsiguiente intervención como consecuencia a no responder a los intereses hegemónicos del capital.

Seguir leyendo

Brigadisten eskutik bolibiako prozesu eraldatzailearen nondik norakoak

2005ean Evo Morales eta Movimiento al Socialismo (MAS) herriak Gobernuan jarri zituenetik, Boliviako herriak izandako onurak bistakoak dira. Datu batzuk ematearren, muturreko pobrezia %36,7tik %16,8ra jaitsi da eta aberatsen eta pobreen arteko aldea nabarmen txikitu da. Bestalde, gutxieneko soldata bost aldiz igo da, 440 bolivianotik (62 euro) 2000 bl-ra (285 euro). Inbertsio publikoa ere 10 aldiz handitu da. Adibidez, haur, emakume zein pertsona zaharrei bono-laguntzak banatzen zaizkie beren beharrei aurre egiteko: ikasten jarraitu ahal izateko, gutxieneko beharrak asetzeko, etab. Industrian, etxebizitzan eta bestelako alorretan ere inbertsioak egin dira. Baina, nola da posible hau guztia egiteko ahalmena izatea? Nondik datoz diru-sarrerak?

Boliviak aberastasun handia dauka hainbat lehengairi dagokionez, gasa eta litioa, adibidez. MAS Gobernura iritsi aurretik ere, herritarrek bertako lehengaiak eurek kudeatzea eskatzen zuten. Aipatzekoak dira 2000. urtean izandako Uraren Gerra, herrialdeko uraren kudeaketak publiko izatea jarrai zezan eskatuz, eta 2003ko Gasaren Gerra. Aldarri horiek eragin zuten, besteak beste, Evo Gobernuan sartzea. Behin agintaritza lortuta, Gobernuak hartu zuen lehendabiziko neurria hidrokarburoak nazionalizatzea izan zen. Ordura arte, hortik ateratzen zen irabazien %20 herrialdean geratzen zen eta gainontzeko %80 kanpora joaten zen. Gaur egun alderantzizkoa da; %80 bertan geratzen da. Horrez gain, enpresa publikoak sortu ziren: hegazkin konpainia, mugikor enpresa, etab. Horrek guztiak ondorio garrantzitsuan izan du Boliviako herrian. Diru-sarrerak izugarri handitu dira eta lortutakoa herrian inbertitu da, aurretik aipatutako neurriak hartuz.

Bestalde, aurrerapen handia egin da jatorrizko herrien aitortzari dagokionez, nazio aniztasuna konstituzioan sartuz eta arautuz. Horren ondorioz, herriaren ahalduntzean pauso handiak eman dira eta, egun, lehen zuri-boteretsuei zegozkien esparruetara irits daitezke indigenak eta herritar xumeak. Hala ere, ezin dugu esan erabateko berdintasuna dagoenik. Barneko kolonialismoa oso presente dago oraindik.

Gaur egun Euskal Herrian neoliberalismoa pobrezia, prekarietatea... sozializatzen ari den honetan, Boliviako prozesutik irakaspen interesgarria jaso dezakegu. Herriok burujabetza eta aitortza izanda, gizarte justuago bat eraikitzera jo dezakegu, posible delako norbanakoaren etorkizuna eskuetan hartu eta etsairik indartsuenaren aurrean ere bide propioak eraikitzea.

Val di Susatik, italiako brigadisten lehen kronika

Milaneko aeroportura heltzean kontrapartea geneukan gure zain. Bere etxean afaldu genuen eta Italiar estatuak herri mugimenduaren kontra erabiltzen duen errepresioa azaldu zigun. Kartzelara sartzea zailagoa bada ere, neurri "prebentibo" oso gogorrak dituzte: etxean ixtera behartzea, hiritik botatzea...

Hurrengo goizean, egun hauetan gure garraio diren bi kotxeak alokatu eta Val di Susa bailarara abiatu ginen, Cels izeneko herri batera. Bailara honetan Abiadura Handiko Trena eraikitzen ari dira eta oso mugimendu indartsua dago honi aurre egiteko. Mugimendu honetako kideek hartu gintuzten Celsen: batzuk bertakoak dira eta beste batzuk hona etorri dira bizitzera borrokan parte hartzeko eta bailara biziberritu asmoz, bizi eredu askeak sortu nahian.

1990 hamarkadan sortu zen NO TAV mugimendua eta jarduteko modu nagusia AHT eraiki nahi duten guneak okupatzea eta defendatzea izan da. Hainbat presidio eraiki zituzten (presidioak borroka antolatzeko eremu fisikoak dira, etxe formakoak, bertan jendea modu egonkorrean egotea helburu dutenak). 2011 urtean NO TAVeko aktibistek presidio jarraikor bat egin zuten Chiomonten, Maddalena herrian, eta "Libera Republika della Maddalena" izena jarri zioten. Gune horretan tunel geognostiko bat egiteko asmoa zegoen. Urte horretako ekainaren 27an 2500 polizia baino gehiago joan ziren bertara desalojatzera. Bertakoek erristentzia egin zuten eta poliziak CS gas lagrimogenoak erabili zituen beraien aurka, nahiz eta nazioartean ilegala izan osasunarentzako oso kaltegarria delako. Sekulako borroka eman zen baina azkenean bota egin zituzten. Hemen daukazue orduko bideo bat:

Egun batzuk geroago manifestazio nazional baten bidez Maddalena berriro hartzen saiatu ziren NO TAVeko kideak, eta poliziaren erasoaren ondorioz 5 atxilotu eta 200 zauritu baino gehiago izan ziren.

Mugimenduaren aurkako errepresioak oso gogorra izaten jarraitzen du, guk ezagutu ditugun lagun gehienak kartzelatik edo neurri "prebentiboetatik" pasa dira, edo epaiketaren zain daude.

Gaur egun, Maddalenako tunela ia bukatuta dago baina trenaren eraikuntzarako asko falta da oraindik. Urrian 5 etxe bota nahi dituzte eta borroka-aldi indartsua aurreikusten dute mugimenduko kideek.

Brigadako kideok aukera izan dugu Maddalenan egiten ari diren obrak gertutik ikusteko. Kontu handiz bertaratu behar izan ginen, mendia zeharkatuz eta elkarte katoliko bateko lagunekin. Izan ere, baimen berezirik gabeko herritarrek ezin dute bertaraino iritsi, baina asoziazio honetako lagunek, beste 1500 lagunekin batera, lurrak erosi egin dituzte expropiazio prozesuak zailtzeko. Obrak erabat militarizatuak daudela ikusi ahal izan dugu, militarrak uneoro guztia zaintzen daude eta guri ere gertutik jarraitu gintuzten. Ikaragarria da naturari egiten ari direna, amiantoa eta material erradioaktibo desberdinak askatzen baitituzte ingurugiroan. Hmen dituzue argazki batzuk:

Estatuaren errepresioari aurre egiteko Cassa Antirepressiva (errepresioaren aurkako kutxa) eragilea sortu zuten 2000 urtean. Ordura arte NO TAV mugimenduan aritzen diren sektore edo ideologia bakoitza bere errepresaliatuetaz arduratzen zen, eta eragile honen sorrerarekin errepresioari era bateratuan erantzuteko aurrerapausoa eman zuten. Cassa Antirepressivak, hortaz, lurralde batean gertatzen diren errepresio kasuen inguruko lana egiten du, ideologiak kontutan hartu gabe. Bailaran ematen diren eraso guztiak erantzutea da haien helburua, eta borroka armatuaren garaitik preso jarraitzen duten lagunei zein borroka sozialen ondorioz preso daudenei ematen diete sostengua; baita preso sozialei ere, haiekin behin harreman bat martxan jarrita. Hauek dira egiten dituzten lanak: dirua bidali, liburuak eta aldizkariak bidali, errepresio kasuak sozializatu eta elkartasuna sustatu.

Errepresioaz eta AHTren aurkako erresistentziaz haratago, NO TAV mugimendua bailara biziberritzeko lanetan ere ari da, eta bizi eredu askeak sortzen, kapitalismotik at. Guk hau lehen eskutik ikusi eta sentitu genuen, Cels herriko auzolanetan parte hartzean eta bertakoekin partekatutako momentu guztietan.

Zentzu honetan sortutako proiektuetako bat NUNATAK aldizkaria da, eta mendiko tradizioa eta bizimoduaren berreskurapenari ekarpena egin nahi dio. Lau atalez osatzen da: aintzinako jakintza, historian zehar mendian emandako borrokak, beste mendi batzuetako esperientziak, eta bailarako ipuin eta tradizioak. Urtean lautan argitaratzen da, eta honetaz gain debateak eta mahainguruak antolatzen dituzte, gai hauen inguruan hausnartzeko tresna bat ere badelako egiten duten lana.

Bertako talde feministarekin ere bildu ginen. Duela bi urte inguru biltzen hasi ziren NO TAV mugimenduk emakume batzuk, emakume bezala gatazka eta mugimendua bera nola bizitzen zuten partekatu eta elkarrekin hausnartzeko. Autodefentsa feministaren inguruan lan egiteko beharra ikusi zuten, bai bailaran eman daitezkeen biolentzia matxistako kasuei nola erantzun erabakitzeko, baita mugimenduaren baitan emakume izateagatik bizi ahal dituzten zapalketei erantzuteko ere. Lurraren defentsa egiteko gorputzen defentsa egin beharra dagoela aldarrikatzen dute, eta bi borrokak loturik doaztela. Interes handia zeukaten euskal herriko mugimendu feministaren inguruan, eta bereziki biolentzia matxistari erantzuteko protokoloetan.

Uztailaren 27an Cels herritik Venausera jeitsi ginen: Venausen AHTren eraikuntzari aurre egiteko beste presidio iraukor bat dago, eta iaztik urtero ALTA FELICITÀ jaialdia egiten du NO TAV mugimenduak. Helburu bikoitza dauka jaialdiak: batetik errepresioari beldurrik izan gabe AHTren aurkako mugimenduan parte hartzeko marko bat eskaintzea, eta, bestetik, komunikabideek mugimenduko kideetaz zabaltzen duten irudi okerra gezurtatzea. Turineko ASKATASUNA zentro sozialeko lagunekin egon ginen hemen: Euskal Herriarekiko elkartasunean oso aktiboak dira eta haien hiriko borroka sozialak bultzatzen dituzte haien zentrotik.

Jaialdian, kontzertuetaz gain, hitzaldiak eta mahainguruak, argazki-erakusketak, bailara ezagutzeko eta obrak ikusteko ibilbideak eta abar daude antolaturik.

Azkenik, uztailaren 31an, motxilak ikasgaiez beterik kotxeak berriro hartu genituen, penarekin Val di Susan egindako lagunak agurtu behar izateaz, baina Milanen ezagutu behar genituen borrokak ikusteko irrikitan.

Mundu asko kabitzen diren mundu baten alde

Mexikoko brigada “Festival compARTE por la humanidad, frente al capital y sus muros” bixitatzen izan da, gizarte zibila eta EZLNko kideek antolaturiko jaialdian. Aurtengoa bigarren edizioa da eta iada dozenaka dira bertan plazaratutako kultura eta borrokak.

Jaialdiaren lehen 5 egunak San Cristobal de las Casas hiriko CIDECI unibertsitatean izan dira, eta azken bi egunak Oventik karakol zapatistan. CIDECI unibertsitate indigena bat da, Centro Indigena de Capacitacion Integral - Universidad de la Tierra deiturikoa, zeinean 1989tik gazte indigenei formakuntza eskaintzen zaien.

Oventik zapatisten antolaketa ereduaren oinarri diren karakoletako bat da. 5 dira denera: la Realidad, Morelia, Roberto Barrios, la Garrucha eta Oventik. Karakolak udalerri autonomo zapatisten elkarguneak dira.

CIDECIn igarotako egunetan, Mexiko zabaleko eta munduko borroken berri izateko aukera eduki dugu. Horien artean, Kurdistango Rojava eskualdean emakumeen borroka kapitalismo eta patriarkatuaren kontra, eguneroko antolaketaren bidez gizarte berri bat eraikiaz. Bestetik, Oaxaca estatuko hegoaldean, megaproiektu eolikoen harira, bertako instituzio eta Euskal Herriko energia enpresen aurka (Gamesa, Iberdrola…) herritarrek aurrera daramaten borroka. Eta beste hainbat eta hainbat adibide.

Jaialdi osoan zehar oso presente egon da Mexikon emakumeek sistematikoki pairatzen duten jazarpena (biolentzia sexuala, desagerpenak, etab.), baita Ayotzinapako 43 ikasle desagertuen auzia ere.

Oventik karakoleko egunetan berriz, herrialde autonomoetako zapatistek sorturiko artea eta kultura ezagutzeko aukera izan dugu. Antzerkia, poesia, dantza eta musikaren bitartez, zapatistek beren borrokaren eta egunerokoaren inguruko mezuak helarazi dituzte, modu kritiko baina dibertigarrian.

Jorratutako gaien artean, aiton amonek hazendatuen finketan bizitako bortizkeriak, 1994ko altxamenduaren ondoren eraikitako antolakuntza eredua eta emakume indigenek, emakume eta indigena izateagatik, pairatzen duten zapalkuntza bikoitza izan dira. Goraipatzekoa da benetan zapatisten diskurtsoan zein argi dagoen justizia, bakea eta askatasunaren benetako etsaia sistema kapitalista neoliberala dela, eta gainontzekoak txotxongilo soilak direla. ¡Chinga tu madre Trump, chinga tu madre Peña Nieto!

Artea eta kultura oso garrantzitsuak dira zapatismoaren erresistentzia eta borrokan. Bide lagun izan dituzte 23 urtez estatutik jasandako zapalkuntzari aurre egiteko, eta heriotzaren sistema den kapitalismoaren aurkako borrokan indarrak hartzeko.

Aste honetan zehar CompARTE jaialdian hamaika izan dira elkarretaratze, erresistentzia eta mezu errebeldeak, baita itxaropenarenak ere. Zapatisten mezua gure eginez, herritarrak antolatzera eta borrokara animatzen dugu, geroz eta basatiagoa den sistema honen aurrean alternatiba eraikitzeko.

¡Zapata vive, la lucha sigue!

Jaialdiaren inguruko informazio guztia ondorengo webgunean aurkitu dezakezue: http://radiozapatista.org/?tag=comparte

 

Venezuela Aurrera plataformaren komunikatua

(abajo en castellano)

Venezuelako oposizio faxista ikara inposatzen saiatu arren, Venezuelako herria berriro ere jaiki da eta 8.089.320 boto-emaileek baiezko biribila eman diote Batzar Nazional Konstituziogileari.

 

Venezuela Aurrera plataformatik herri menderaezin hau zoriundu nahi dugu, nazioarteko faxismoaren aurkako bere borroka ezin dugu aintzakotzat ez hartu, benetan bere duintasun ereduaz harro gaude.

Nahiz eta asteburu honetan berebiziko porrota jaso oposizioak bide beretik jarraituko duela dio. Baina mehatxuen gainetik chavismoak erne eta tinko borrokatzeko prest dagoela ozen esan du berriro ere eta Euskal Herriak ez du Venezuelako herri adoretsua bakarrik utziko. Hautesontzietan irabazitakoa kalean defendatuko da.

GORA IRAULTZA BOLIBARTARRA!!!

¡¡¡NO PASARAN!!!

 

Madriletik Altsasura elkartasun betea!

Uztailaren 14an prentsaurrekoa burutu zuten Madrilen

Uztailaren 22an Fiskaliaren aurrean kontzentrazioa egin zuten

Orriak

Subscribe to Askapena RSS
randomness